سرما از لای در به داخل اتاق نفوذ می کرد ، باران شدتش زیاد شده بود ، خواب به چشمانش راه نمی یافت هر ۵ دقیقه یک بار از خواب می پرید از ترس اینکه مبادا دوباره خود و بچه ی درونش آماج ضربه های عصا گردد.

چهارده ساله بود که شوهرش داده بودند، خو گرفتن به زندگی جدید چه قدر دشوار بود در میان غریبه ها احساس تنهایی می کرد کسانی که چهره هایی سرد وخصمانه داشتند پدر شوهری که همیشه فریاد می کشید وزنی که او را مسخره می کرد،افراد خانه از طلوع آفتاب بیدار می شدند و او زودتر ازهمه باید بلند می شد تا صبحانه را آماده و کارهای دیگر خانه را تا شب انجام دهد ،قبلا انجام هیچ کدام از این کارها برایش سخت نبود و به هر زحمتی آنها را انجام می داد اما حالا که نه ماهِ باردار و سنگین شده بود گاهی به خاطر خستگی زیاد و بارداری خوابش می برد همین دیروز بود که ساعت کمی از پنج گذشته و او بیدار نشده بود، هنوز درد ضربه های عصای پدر شوهر  را روی تنش حس می کرد.

زمانی که میان خواب وبیداری دست وپا می زد رویائی عجیب ، کابوسی هولناک ذهن حسته اش را مورد هجوم قرار داد با صدای برخورد ضربه های عصا به زمین از خواب پرید . لابد دوباره خواب مانده بود و پدر شوهر به سمت اتاق می آمد قلبش به شدت می تپید وحشت تمام وجودش را فرا گرفته بود با هر صدای تق تق که به او نزدیکتر می شدند گوی داشتند روح را از بدنش جدا می کردند به سختی می توانست از جایش به سرعت بلند شود قلبش از ترس فشرده شده بود با ناله ای از روی ناراحتی و دردی غیر قابل تحمل با سرعتی که در خود سراغ نداشت از رختخواب جدا شد در را باز کرد خود را وسط سالن انداخت تا بگوید من بیدارم ، خوابم نبرده است . نگاهی به سالن انداخت اما خبری از پدر شوهرنبود  افکارش آنچنان به هم ریخته و نامربوط بودند که گویی آنها نیز در رنج و عذابند، در پی صدا گشت ! قطره های باران که از درز شیشه شکسته گلخانه به روی زمین می چکیدند صدای عصا گونه ی داشتند ! قلبش آرام گرفت و چشمانش را بست . اکنون سه روز است که در کما به سر می برد .

روز زن مبارک !  

من این عکسها را خیلی دوست دارم .

این بچه ها دوست داشتنشون تمومی نداره.......

یک شنبه ١٩/٢/٨٩ تولدم بود.

صبح که پاشدم حداقل دوست داشتم شریک زندگیم تولدمو یادش باشه اما مثل همه چیزای که یادش می ره اینم یادش نبود!!!!!

یه دختر دایی دارم که تاریخ تولدمش با من یکی !! ما دو تا همیشه اولین نفرای هستیم که به هم تبریک می گیم و هیچ وقت هم تولد همدیگرو یادمون نمی ره !

امسال خیلیا بهم تبریک گفتن کسای که اصلا فکرشو نمی کردم برام خیلی جالب بود بعضیا برام اس ام اس زدن که اصلا نمی شناختمشون !! اما دوستای صمیمیم یادشون نبود جز یکیشون که باهاش قهرم ! اینم از شانس بد منه البته اون هم تو مبایلش سیو کرده بود وگرنه .......

قابل ذکر است که باید تشکر و قدردانی لازم رو از نهادهای گوناگون که اس ام اس زدن داشته باشم!!!!!

١- کانون وکلا ( معمولا اس ام اس میزنه که فلان مبلغ رو به حساب کانون واریز کنید وگرنه.......)

٢- همراه اول ( معمولا باعث سکته مشترک محترم می شود با اس ام اس قبض موبایل)

حالا باز جای شکرش باقیه یه قدم مثبت به غیر از اخذ وجه برداشتن!!!

حرفهایی است برای نگفتن

و ارزش عمیق هر کسی

به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد.

و کتابهایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بِکَنم و دفتر را پاره کنم

و جلدش را به صاحبش پس دهم

و خود به کلبه ی بی در و پنجره ای بخزم

و کتابی را آغاز کنم که نباید نوشت .

دکتر علی شریعتی

همیشه عاشقا یه روز عطششون خاموش می شه کاش منم این اتفاق زودتر برام بیفته !

دلم خیلی تنگ شده ، خسته شدم از بس کار کردم  .....

خب آدم وقتی خسته می شه لابد یه سر به وبلاگش می زنه این که تعجب نداره !!!!

سلام

من بالاخره اومدم یه سر زدم

اما فکر نکنم برسم بقیه اون داستان رو بنویسم اما می دونم که وکیل شدم و حالا حتی برا خودم هم وقت ندارم چه برسه برا وبلاگ نویسی

اما شاید ....

عشق من نوشتن.......

با عرض معذرت از غیبت طولانی 

بالاخره این کار آموزی کذایی من تموم شد و نجات پیدا کردم !!!!!!

 حالا سر عمر وکیل شدم!!!!!

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱۱/٢۱ توسط سعیده | لينك ثابت نظرات ()

چند روزی می شه که توجه اینجانب به تیزرهای تبلیغاتی یه کوچولو زیادتر شده و موقع پخش آگهی های بازرگانی کانال تلویزیون رو عوض نمی کنم نمی دونم شاید یه کم عجیبه اما وقتی آدم تو یه مورد ( حتی اگه اون مورد تیزر تبلیغاتی باشه ) دقیق تر بشه تو همون حین مطالب زیادی در مورد اون بحث می شنوه ، می بینه ،می خونه.............

چند روز پیش چون علاقه ام به تیزر زیاد شده بود یه مطلب از یه کارگردان که همچین سرش به تنش می ارزه  تو یه مجله که همچین در پیت نبود توجه ام رو جلب کرد طرف نطق کرده بود که: این کارگردانهای آگهی های بازرگانی خیلی خوشحال تشریف دارن آخه به کسی که تیزر می سازه هم می گن کارگردان ؟!!!!!

خودمونیم همچین بی راه هم نمی گه مثلا جدیدا تبلیغ روغن لادن آخه کسی بعد از نهار ، سر ظهر می ره خرید ؟!!!!!!!!!!

ولی از حق و انصاف نگذریم تیزر مخابرات خدایش از اون تبلیغاتی بود که خود من بار اول گفتم چه تبلیغ شیکی ................

حالا جالب اینه که این گونه کارگردانان و سازنده های عزیز خیلی هم ادعا دارن........

جهت فهم مطلب یه مثال ارائه می کنم : یکی از این افراد نزدیک 2 ساعت در مورد خودش ، هنر وفلسفه و اینکه اهداف و عقاید فلسفیش چی می گن وراجی کرد و تو این دو ساعت از همه چی گفت کم کم  داشت به منطق خداشناسی و عموم خصوص من وجه و مطلق اون نتایج 15 گانه منطقی می رسید که خدا رو شکر شارژ موبایل من تموم شد...................

جالب اینکه هر جا هم میرم این عقاید به نوعی تو ذهنم تداعی می شه !!! دیروز سوار تاکسی بودم یه خانمی کنارم نشسته بود داشت به بچه اش شیر میداد یاد یکی از اون حرفهای کذایی افتادم که طرف می گفت : من به قدری صحنه که مادر به بچه اش شیر می ده رو دوست دارم و نسبت به این صحنه کنجکاوم و به زیبای هنری این رویکرد تاریخی علاقه دارم و........... منم جو گرفته بودم که تو دلم گفتم بابا طرف خیلی با حال فکر می کنه اما به ثانیه نکشید که خودش با IQ   قوی که داشت خودش رو لو داد و مطلبی رو از یه کتاب برام خوند که همون موقع فهمیدم که این ایده و فکر خودش نیست و از یه نفر همین یک ساعت پیش عاریه گرفته !!!!!!!!

خلاصه دردسرتون ندم تو این چند ساعت سخنرانی هنرمندانه من فقط شنونده بودم که هر از گاهی یه بله برای خالی نبودن عریضه بیان می کردم البته من معمولا تو مواردی هم که سر رشته دارم حرف نمی زنم چه برسه به مواردی که اصلا سر رشته هم ندارم خدایش زیاد هم بلد نیستم خوب حرف بزنم یعنی نیازی ندارم تو این دوره زمونه ما وکیلها بیشتر باید بلد باشیم خوب بنویسیم تو هیچ دادگاهی هم لایحه دفاعیه توسط وکیل خونده نمی شه فقط ضمیمه پرونده می شه و وکیل محترم قسمتهای مهم رو با ماژیک شبرنگ مشخص می کنه چون قاضی گرامی وقت ندارن یک لایحه 10صفحه رو بخونن شاید هم وقت دارن ولی حوصله ندارن!!!!!!!!

البته من فقط بلدم چرت و پرت بنویسم دیروز جاتون خالی بود اولیا حضرت مادر گرامی داشتن روزنامه می خوندن که یک دفعه شروع کرد به غرغر کردن که تو این روزنامه ها اراجیف می نویسن و..... من هم کنجکاوانه پرسیدم چی نوشته ؟؟؟ گفت ترو خدا این مطلب رو بخون نگاه کردم دیدم این همون مطلب کذایی اینجانب در مورد بچه های مدرسه و وحدت و انسجام ملی که  برا چاپ داده بودمه !!!!

تو دلم گفتم حالا اگه می دونستی که من نوشتم که مثل خانم سوسکه می گفتی قربون دستای مخملی دخترم برم ........!!!!

اما همون بهتر که هیچ کس نمی دونه  من از این چرت و پرتها  می نویسم و توسط یه سر دبیر خنگ هم چاپ می شه !!!

اولیا حضرت مامان جان تا نیم ساعت غر غر کرد و مخ اینجانب رو به کار گرفت که آموزش و پرورش ال و بل ......

اصولا مادرهای گرامی فکر می کنند که بچه هاشون هنوز بچه اند و هیچ چیز هم حالیشون نیست من هم از این مقوله جدا نیستم با 26 سال سن هنوز برای ایشون همچون دختر 14 ساله ای هستم که گرگهای اجتماع قصد از بین بردن اون رو دارن !!

خلاصه جریان شناخت هر چه بیشتر شخصیت هنری طرف ،وقتی بیشتر مشخص شد که من دستگاه مبارک گوشی همراه را در خانه جا گذاشتم البته تعجبی هم نداره اینجانب هم که خدارو شکر همه جا این دستگاه عتیقه را جا می گذارم و فکر کنم تنها جای که تلفنم را جا نگذاشته ام بر سر مزار خواجه حافظ شیرازی می باشد که در اولین فرصت جهت انجام این امر مهم اقدام می کنم ! !

القصه مامان جان با دیدن این دستگاه کذایی حس کنجکاویشون بالا رفته و قصد می کنند که این گرگهای اجتماع را در گوشی همراه سرچ کنند! بعد از چند دقیقه با یک مورد مشکوک به گرگ یا روباه برخورد کرده و کم لطفی نکرده نزدیک به 50 بار با طرف تماس حاصل کرده که از بد شانسی مامان جان گرگ مورد نظر جواب نمی دهد مامان جان هم نا پرهیزی می کنه 2،3 مورد اس ام اس جانانه هم نثار طرف می کنن که باز هم بدون جواب می ماند و در آخر پرونده را مختومه اعلام می کنن ......

من بعد از متوجه شدن موضوع خدا را شکر کرده که با یه آدم هنری و به قول خودش با فرهنگ تماس گرفته شده و زیاد جای نگرانی نیست !! اما چشمتان روز بد نبینه که این کارگردان هنری چنان افکار تینیجری 14 ،15 سالگیشون بر افکار هنریشون غالب بوده که فکر کرده من از درد دوری و نگرفتن امضا از ایشون به جنون مبتلا شدم و احساس کردند که با خوردن یه غوره آدم سردیش می شه و با یه مویز گرمیش شاید هم بر عکس ، اما غافل از این موضوع بودن که با 40، 50 تا میس کال موبایل کسی نسوخته (خودمونیم عجب ضرب المثلی ساختم باید برم ثبتش کنم )

ختم کلام اینکه این همه ادعا و این بچه بازیها به هم نمی یاد،زشته.................

چند روزه این مطلب تو گلویم گیر کرده بود داشتم خفه می شدم میخواستم اول بدم سر دبیر گرامی چاپش کنه اما بعدش گفتم این سر دبیر اینقدر ها هم خنگ نیست این دفعه می گه بابا مطلبای قبلیت رو 4 تا آدم در پیت مثل خودت می خوندن اما این یکی رو هیچ بنی بشری ازش سر در نمی یاره ......

منم برا اینکه راه نفسم باز بشه تو وبلاگم نوشتمش !!!!!!!

نتایج :

1-   این تهرانیها با این همه ادعا ، بی فرهنگ تر از خودشون هیچ کس نیست آخه بلد نیستند بابت تبریک تولدشون تشکر کنن ! (این نتیجه رو از کجای این مطلب گرفتم خودمم نمی دونم )

2-      دستگاه کذایی موبایلتان را هرگز از خودتان جدا نکنید .

3-      سازنده های تیزر های تبلیغاتی هیچگاه کارگردان به شمار نمی آیند حتی اگر سازنده تبلیغ شیک مخابرات باشند.